Knabbelen en babbelen naast de Kempische Steenweg

De Kempische Steenweg bestaat uit een bonte verzameling eetstandjes waar Pukkelpoppers naar hartenlust allerlei dingen kunnen eten en drinken. Aan en rond die eetstandjes is er veel beweging. Festivalgangers houden er graag halt omwille van de democratischere eet- en drankprijzen dan op de weide. Voor Kiewitenaren is het dan weer de uitgelezen ontmoetingsplaats.

Van buitenaf lijkt het eenvoudig om zo’n kraampje open te houden: een tent opzetten, wat vlees bakken, broodjes beleggen, etc. Er komt echter een hele organisatie bij kijken. Kriskras Kiewit ging een praatje slaan met de dappere zielen die zich aan zulk een uitdaging wagen!

Familiegebeuren

Pukkelpoppers hoeven vanaf de hoofdingang van Pukkelpop slechts enkele stappen zetten tot het kraampje van Sonja. Zij heeft haar oprit getransformeerd tot een uitnodigende eet- en drankgelegenheid. “Dit jaar werken wij ongeveer vijftien jaar tijdens Pukkelpop. We zijn heel klein begonnen en zijn samen met het festival stilletjes aan gegroeid,” vertelt Sonja.

In het werk wordt ze bijgestaan door haar vriend en haar familie. “Mijn schoonzus, zus, haar kinderen, mijn broer,… Heel veel mensen werken mee. Het is een echt familiegebeuren!” Tegelijk is het een ontmoetingsplaats voor Kiewitenaren. “Buurtbewoners komen één keer per jaar naar hier, vier dagen aan een stuk. Ze komen spaghetti eten, een pintje drinken en babbelen,” legt Sonja uit.

Uitbaters van eetstandjes moeten zich wel aan bepaalde regels houden. “Er komt veel bij kijken wat veiligheid betreft. We hebben bijvoorbeeld gas afgeschaft en werken alleen met elektriciteit,” aldus Sonja. Ook hygiëne is belangrijk. “De avondploeg poetst het eetstandje zodat de ochtendploeg vlot kan starten en omgekeerd. De sfeer is super, maar het is wel vreselijk vermoeiend. Ik kijk toch wel uit naar de laatste dag!” (lacht)

Een familielid van Sonja toont trots het ontbijt waarvoor Pukkelpoppers graag opstaan

“We doen dit allemaal als vrijwilligers”

Tegen het einde van de Kempische Steenweg heeft FC Torpedo Hasselt kamp opgeslagen in de voortuin van de grootouders van een van hun spelers. Sven, voorzitter van het jeugdbestuur, vertelt over de complexe organisatie en drukke shiften: “Er komt heel wat bij kijken: de leveranciers moeten ontvangen worden, alles moet voortdurend schoongemaakt worden en de menukaart die je aanbiedt moet natuurlijk te beheren blijven.”

Maar om de club te steunen helpt iedereen graag mee: oud-leden en vaste supporters staan allemaal paraat om een shift te doen en de verantwoordelijken leggen zelfs een beginkas aan. “We doen dit allemaal als vrijwilligers, de opbrengst gaat integraal naar de jeugdwerking”, legt Sven uit, “maar het is leuk om te doen met allemaal mensen die een band hebben met de club en we genieten zelf natuurlijk ook van de sfeer!”

“Meer volk sinds de Kempische Steenweg is afgesloten”

Aan een ander eetkraampje helpt Ella haar ouders met het uitbaten van een eetstandje.  Zij gaat dus zelf niet naar het festival. Haar valt op dat sinds de afsluiting van de Kempische Steenweg, die nu enkel voor voetgangers en fietsers bereikbaar is, meer volk langs hun kraam passeert.

Huis met rieten dak

Natuurlijk kunnen we het niet hebben over de kraampjes langs de Kempische Steenweg zonder het te hebben over “het huis met het rieten dak” aan de Berkenlaan. Het grote, drukke kraam dat de familie er uitbaat is een vaste waarde in het Pukkelpoplandschap waar naast festivalgangers ook buurtbewoners graag iets komen drinken en de gezelligheid opsnuiven.

We spraken met een van de kleinzonen over gezellige druktes, strikte regels en succesvolle samenwerkingen. “Niet alleen de hele familie werkt hier mee, maar ook de meisjesscouts De Vrede, waar mijn nichtjes lid van zijn. Zij zorgen voor de tent.” Al die handen zijn nodig om de eetstand op te bouwen, bestellingen te regelen en alle posten te bemannen.

Ook vóór het festival komt er heel wat kijken bij het uitbaten van zo’n kraam: “We zijn weken op voorhand bezig: een verzekering in orde brengen, gas en elektriciteit laten keuren … Er zijn toch een heleboel strikte regels waar je je aan moet houden.” Het is de brandweer die die regels bepaalt: alle uitbaters van kraampjes tijdens Pukkelpop worden op voorhand uitgenodigd voor een vergadering waar ze geïnformeerd worden over de reglementeringen. Later moeten ze goedkeuring krijgen van de stad om hun kraam te mogen uitbaten.

Of het dat dan allemaal waard is, die organisatie? “Je houdt er natuurlijk wel iets aan over en deel gaat uiteraard ook naar de scouts. Het is vooral een fijn familiegebeuren.” We worden onderbroken door een meisje dat net uit de toiletwagen komt en enthousiast vraagt of ze hier kan betalen. “Zie je, dat is het fijnste aan dat festivalgebeuren, die gezellige drukte en iedereen die vrolijk en tevreden is. Als ze al met plezier wíllen betalen, dan moeten we wel iets goed aan het doen zijn!” (lacht)

(P.S.: Ook wij hebben op donderdagavond de schitterende regenboog gespot!)